Connect Socity...'s profileขอบคุณความรัก ที่ทำให้ฉั...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 16

    ให้ฉันเรียกเธอว่า...."ที่รัก"

     

    ขอบฟ้ามีจริงไหมฉันไม่อาจรู้
    แต่ที่เห็นและเป็นอยู่มีเธอเสมอในหัวใจฉัน
    คนของวันวานและตลอดกาลแห่งความผูกพัน
    คำถามว่าเราเกิดมาเพื่ออะไรกัน วันนี้ฉันไม่ต้องการคำตอบใด

    ดวงดาวจะบรรดาลคำอธิษฐานให้ได้หรือเปล่า
    แต่ระหว่างเราไม่เคยต้องรอปาฎิหาริย์จากที่ไหน
    เมื่อทุก ๆ วัน คือความหมายที่ล้ำค่าต่อการก้าวไป
    ได้สูดอากาศ ได้ผ่อนลมหายใจ บนโลกที่มีกันก็พอ

    บทเพลงรักในวันนี้จะตราตรึงใจผู้คนอีกนานเท่าไร
    แต่เพลงชีวิตของเราจะบรรเลงต่อไปโดยไม่ต้องร้องขอ
    ฟังสิฟัง ในท่วงทำนอง ทุกบทตอนที่ฉันทักทอ
    อักษรจะเรียงตัวรอ ให้เธอมาซึบซับ ถึงทุกความรู้สึกที่มี

    ดอกไม้อาจหอมหวาน และงดงามไม่ได้ตลอดไป
    แต่อย่างน้อยก็ได้ทำหน้าที่ยิ่งใหญ่ก่อนจะร่วงโรยไปนับจากนี้
    ความรักที่เราให้กันอาจไม่หอมหวาน ความงดงามอาจมองไม่มี
    ในสายตาใคร ๆ ก็ตามที แต่เรารู้ดีถึงมุมหนึ่งที่หัวใจเรามีให้กัน

    ขอบคุณเธอที่ไม่หวั่นไหวไปกับสิ่งรอบด้าน
    ขอบคุณทุกความรู้สึกที่อ่อนหวาน เป็นแรงบรรดาลใจให้ฉัน
    ขอบคุณที่ยืดหยัดอยู่ตรงนี้และเคียงข้างกัน
    ขอบคุณสองมืออุ่นคู่นั้นที่กอดฉันไว้ยามเดียวดาย

    ความอ่อนโยนที่เธอมีคงลบความอ่อนแอแย่ ๆ ในตัวฉัน
    น้ำตาของวานวัน แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแห่งความสุขสดใส
    มีคำพูดหนึ่ง ที่ฉันเชื่อว่าอาจทดแทนได้มากกว่าคำขอบคุณที่ให้ไป
    อยากให้เธอฟังด้วยหัวใจ เพราะฉันเองก็บอกจากหัวใจว่า
    "รักเธอ"

    มีคน...บางคน...ผ่านมา...แต่ไม่ช้า...พวกเขา...ก็ผ่านไป
    และมีใครใคร...อีกมากมาย...ที่เข้ามาและ...จากกันไป
    ไม่เคย...มีใครซักคน ...อยู่กับฉัน...รักฉันตลอดไป
    ไม่เคย...มีใครที่เต็มใจ...อยู่กับฉัน...เวลาเดือดร้อน
    ...

    แต่มีคน...เพียงหนึ่งคน... คนเพียงหนึ่งคน
    เขาไม่เคย...ไปไกล...ก็คือเธอ...เพียงผู้เดียว
    เธอ...เพียงผู้เดียว...ที่ไม่จากไปไหน
    ...

    พรุ่งนี้...หรือว่าเมื่อไหร่... หรือว่าวันใด
    เธอ...ยังคง...เหมือนเดิม
    ไม่เคย...ต้องมีคำสัญญา... ไม่ต้องบอกรัก...ก็เข้าใจ
    ไม่เห็น...ต้องเหมือนคนอื่น...ไม่ต้องวุ่นวาย
    ไม่เคย...ต้องมีคำพูด...ใด
    ...

    แค่มองไปไกลไกล...เห็นเธอ...ก็อุ่นใจ
    ...

    เวลาที่ใจ...เงียบเหงา ...และปวดร้าว...ฉันเห็นเธอเข้ามา
    เวลาที่มี...น้ำตา... ก็คือเธอที่อยู่...ตรงนี้
    เวลาที่ฉัน...เหนื่อยล้า ...และมองหา...บางคน...ช่วยปลอบใจ
    ก็มีคนเดียว...ที่เข้าใจ... แค่มองตาทีไร...ก็รู้
    ...

    ก็มีคน...เพียงหนึ่งคน... คนเพียงหนึ่งคน
    เขา...ไม่เคย...ไปไกล... ก็คือเธอ...เพียงผู้เดียว
    เธอ...เพียงผู้เดียว...ที่ไม่จาก...ไปไหน

    ...
    พรุ่งนี้...หรือว่า...เมื่อไหร่
    หรือว่า...วันใด...เธอยังคง...เหมือนเดิม
    แค่มอง...ไปไกลไกล...เห็นเธอ ...ก็อุ่นใจ...
      

    Comments

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://nanthaka1983.spaces.live.com/blog/cns!3FAB28553790FE82!507.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None